Twee weken postpartum zat ik om 10:00 uur 's ochtends helemaal in de make-up en in de krul voor mijn newbornfotoshoot. Hoe ik dat voor elkaar kreeg weet ik niet, maar ik weet wel dat ik er helemaal geen zin in had. Als ik nu, bijna 4 jaar later, terugkijk, had ik liever échte beelden gewild van mijn kraamtijd. Beelden met meer leven. Zien hoe het écht met mij ging en met mijn lichaam na de bevalling. Hoe nieuw alles was voor ons als kersverse, soms onzekere ouders. Het zoeken. Het harde werken. De vermoeidheid. Want wat nu zo gewoon voelt, is later zó waardevol om terug te zien.